23 Eylül 2026 · 1 dk okuma
Logo vektör olmadan ölçeklenmez
Bir işaretin kartvizitte de tabelada da aynı durması, dosya biçimiyle başlayan bir karardır.

Logo teslimi çoğu zaman bir PNG dosyasıyla biter ve sorun aylar sonra ortaya çıkar: tabela üreticisi vektör ister, matbaa Pantone sorar, web ekibi şeffaf zemin arar. Aynı işaretin farklı mecralarda farklı dosyalara ihtiyacı vardır ve bu ihtiyaç tasarımın bir parçasıdır.
Vektör, işaretin eğrilerle tanımlanması demektir; büyütüldüğünde çözünürlük kaybı olmaz. Bu yüzden ana dosya her zaman vektördür (.ai veya .svg), raster çıktılar ondan türetilir. Tersi mümkün değildir: bir PNG'yi vektöre çevirmek, çizimi yeniden yapmaktır.
Ölçek yalnızca büyümekle ilgili değil. Küçük boyutta okunabilirlik, çoğu logonun asıl sınavıdır: 16 pikselde favicon, telefonda uygulama ikonu, kalemin üstünde bir baskı. İnce çizgiler kapanır, iç boşluklar dolar. Bu yüzden kılavuzlarda 'en küçük kullanım' ölçüsü verilir ve küçük boyut için sadeleştirilmiş bir sürüm hazırlanır.
Renk tarafında da üç ayrı dünya vardır: ekran için RGB, baskı için CMYK, nokta renk için Pantone. Üçünün birbirine birebir çevrilmediğini kabul edip her biri için değer belirlemek, 'bizim mavi burada niye başka çıktı' sorusunun önüne geçer.
Teslim paketinin asgarisi şudur: vektör ana dosya, şeffaf zeminli PNG'ler, tek renk (siyah ve beyaz) sürümler, renk değerleri ve en küçük kullanım ölçüsü. Bunlar bir kılavuzda toplandığında marka, tasarımcısı olmadan da doğru kullanılabilir.
